खंडेराव

खंडेराव ,
"तर तुमचा ही दुनियदारीशी संबंध आलाच म्हणायचा ! चिअर्स.. "

हातातला ग्लास उचलत तो म्हणाला.

"दुनियादारी , म्हणजे ?"

"मतलब आप भी बखुबी जानते हो जनाब "

"खैर छोडो , झालं गेलं संपलं ,बघा आता नवीन "

"नको नवीन !"

"का?"

"आता भीती वाटते रे ,हे प्रेम वगरे"

"भीती (मोठ्याने हसत ) यात भीती कसली वाटायची खंडेराव .असो अजून एक पेग घेणार ? "

" हो ... एक का दोन घेईन"

"That's the spirit . एक सांगू का खंडेराव ? "

"काय ?"

"माणूस सगळ्यात जास्त कशाला घाबरतो ?? "

"कशाला ?"

"तुम्ही म्हणाल प्रेमाला ?"

"हो ,मग अजून कशाला घाबरतो ?"

"प्रेमापेक्षा ही माणूस कशाला घाबरत असेल ना .. तर तो घाबरतो मृत्यूला ..."

"हो हे खरंय "

"पण मी नाही घाबरत मृत्यूला का विचारा ??"

" का ?"

"कारण मी जिवंतच नाहीये , हा हा हा. ( जोरजोरात हसू लागतो)

इतक्यात खंडेरावांची नजर त्याच्या उलट्या पायांकडे जाते अन खंडेराव च्या डोळ्यासमोर अचानक अंधारी येते. जेव्हा डोळ्यांसमोरची अंधारी दूर व्हायला लागते अन हळूहळू दृष्टी येते तेव्हा खंडेराव डोळे उघडतो आणि फक्त एका हाताने तो अजूनही मातीत नीट पुरला गेला आहे की नाहीे ते बघतो अन पुन्हा कुस बदलून मातीत विलीन होऊन जातो....

-- मिहीर